«Οταν χρειάστηκε να μάθω το ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ ΘΕΩΡΗΜΑ στο μάθημα των μαθηματικών χρησιμοποίησα την πλαστελίνη και την έννοια του συμβόλου-εικόνας για να το κατανοήσω. Ευχαριστώ πολύ για την βοήθειά σας»

Θανάσης (13 ετών)

«Σε ευχαριστώ που με έμαθες να θυμάμαι και τα τρία εργαλεία μου, που εσύ μου τα πρόσφερες με αγάπη»

Στέφανος (12 ετών)

«Θέλω να σας πω δυο λόγια ευχαριστίας για το πρόγραμμα που κάναμε μαζί και να περιγράψω ότι μετά από αυτό βελτιώθηκα στο διάβασμα και στο γράψιμο και στο να συγκεντρώνομαι σε αυτό που θέλω να κάνω. Σας ευχαριστώ πολύ από τα βάθη της καρδιάς μου»

Αλέξης (10 ετών)

«Τώρα εγώ ελέγχω την προσοχή μου, και όχι αυτή εμένα»

Ιάσονας (13 ετών)

 «Όταν άνοιγα την σελίδα για να διαβάσω, τα μάτια μου πήγαιναν προς όλες τις κατευθύνσεις, σαν το φλας της φωτογραφικής μηχανής. Τώρα τα μάτια μου κολλάνε πάνω σε κάθε ένα γράμμα της λέξης»

Δέσποινα (26 ετών)

«Οι κουκίδες μου με βοήθησαν!!! Σήμερα πήρα βαθμούς στο σχολείο και είχα σε όλα Α!!!»

Στέλλα (8 ετών)

«Τώρα που έχω το σημείο προσανατολισμού μπορώ και διαβάζω και από το λεξικό. Πριν, αν και προσπαθούσα, δεν καταλάβαινα τι διάβαζα"

Μαρία (11 ετών)

" Οταν το μάτι του νου φεύγει, τότε αποσυντονίζομαι"

Βαγγέλης (10 ετών)

" Οταν είμαι προσανατολισμένος, αισθάνομαι ωραία"

Βασίλης (26 ετών)

"Τεράστια διαφορά από πριν... πριν όλα ήταν μπερδεμένα, τα γράμματα, οι λέξεις, τώρα βλέπω ξεκάθαρα ένα-ένα γράμμα και τις λέξεις, και χαίρομαι που διαβάζω, δεν με κουράζει πια"

Δήμητρα (24 ετών)

"Οταν μου διάβαζε η μαμά, νόμιζα, ότι με βοηθούσε, ενώ, τελικά, τώρα που το διαβάζω μόνη μου το καταλαβαίνω και το μαθαίνω πιο γρήγορα"

Ιωάννα (11 ετών)

"Οταν είμαι προσανατολισμένος, δεν αισθάνομαι αυτό το κενό και τα πράγματα να γυρίζουν στο κεφάλι μου"

Ρομπέρτο (16 ετών)

"Με αυτό το πρόγραμμα απέκτησα "δέρμα", πριν ήμουν ευάλωτος, τώρα είμαι σίγουρος για μένα, είμαι ενθουσιασμένος με τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά μου"

Διονύσης (30 ετών)

"Οταν είμαι προσανατολισμένος μπορώ να σκεφτώ και δεν με πιάνει υπνηλία όταν διαβάζω"

Δημοσθένης (16 ετών)

"Οταν είμαι αποπροσανατολισμένος αισθάνομαι ανασφάλεια και ότι θα κάνω λάθος, όταν είμαι προσανατολισμένος αισθάνομαι σίγουρος. Τώρα κατάλαβα γιατί τράκαρα με τo go-kart, ... γιατί έφευγε το μάτι του νου."

Μανώλης (10 ετών)

"Ξέρω πώς να ελέγχω τον εαυτό μου όταν αφαιρούμαι, και θα εξελιχθώ περισσότερο. Δεν έχω την φοβία να ανοίξω ένα βιβλίο πια"

Βαλέρια (22 ετών)

"Τελικά, μάλλον πρέπει να είσαι τις περισσότερες φορές, συνέχεια ίσως, προσανατολισμένος"

Ιάσονας (10 ετών)

"Το πρόγραμμα Davis ήταν για μένα μια μεγάλη ανασκαφή, που έφερε στο φως την πιο ωραία, δημιουργική και αξιοθαύμαστη πτυχή του εαυτού μου. Η μεγάλη απελευθέρωση!!!

Με αγάπη''

Κατερίνα (23 ετών)

"Οταν αποπροσανατολίζομαι, νοιώθω βάρος στους ώμους και στην πλάτη!"

Μαριάννα (12 ετών)

"Τελικά, σου αφήνει έναν ενθουσιασμό, όταν μαθαίνεις κάτι δύσκολο. Και ο ενθουσιασμός σε βοηθάει να συνεχίσεις. Είμαι τυχερός που έχω δυσλεξία, γιατί δεν θα μάθαινα τόσο ωραία εργαλεία, που είναι σημαντικά για όλους τους ανθρώπους, δεν θα γνώριζα εσάς και δεν θα είχα τα ωραία μπαλλάκια & την πλαστελίνη, που μου αγόρασε η μαμά"

Κωνσταντίνος (12 ετών)

"... Το παιδί έχει αλλάξει εντελώς. Δεν είναι μόνο η πρόοδος στο σχολείο. Είναι και οι ικανότητες οι σωματικές, είναι και ο χαρακτήρας. Εχει πλέον τρομερή αυτοπεποίθηση, τα καταφέρνει καλύτερα στη γυμναστική, στο ποδήλατο, σε λεπτοδουλειές. Δε βαριέται τόσο τα μαθήματα, διαβάζει εντελώς μόνος χωρίς να ξεχνάει τα μισά. Ευχαριστιέται την ανάγνωση (αυτό τον καιρό διαβάζει το Εραγκον). Δεν καθυστερεί, δεν έχουμε φωνές, δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που χρειάστηκε να του πούμε και 10 φορές πριν συνειδητοποιήσει τι του λέμε και το κάνει). Δεν χάνεται στον κόσμο του. Αυτό και μόνο μου φαίνεται απίστευτο..."

Μητέρα του Γιώργου (10 ετών)

Απόσπασμα από το blog : http://www.stoapeiro.gr/archives/3251

«Όπως λένε τα παιδιά μου <> έτσι θα ήθελα να μοιραστώ με τους γονείς τις εντυπώσεις μου από το πρόγραμμα.

Ο γιός μου είχε στο δημοτικό κάποιες μαθησιακές δυσκολίες. Ο δάσκαλος το πρόσεξε και κατόπιν συστάσεως ακολούθησε το πρόγραμμα της κας Παναγιωτοπούλου (σαφώς, ως έλληνας, έλεγα και εγώ, τί θα βοηθήσει !!!!)

Τελειώνοντας το δημοτικό, το καλοκαίρι παρακολούθησε το πρόγραμμα και τώρα στην Α΄ γυμνασίου μπορώ να πω (εγώ, οι δάσκαλοι του, η μητέρα του, ο ίδιος), ότι έχει κάνει μεγάλη στροφή. 

Στο σχολείο αριστεύει, οι σκέψεις του και η οργάνωσή του έχει διορθωθεί, πλέον κατ’ εμένα ξέρει, τι θέλει (και ας μιλάμε για έναν 13χρονο ) . 

Απλά η δική μου η παρότρυνση, μην γινόμαστε ειδικοί, χωρίς να είμαστε (την δική μου αμαρτία λέω) απλά δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία αυτή.

 Σας ευχαριστώ

 Πράσινος Χάρης»

«Νοιώθω το μάτι του νου να είναι πάνω στην κουκίδα, όταν φεύγει δεν το νοιώθω. Όταν είναι πάνω στην κουκίδα, τότε διαβάζω πιο δυνατά και πιο καθαρά. Τώρα ξέρω γιατί μπερδευόμουν όταν κατέβαινα τις σκάλες και φοβόμουν ότι θα πέσω»